Schreibenswert

Cultuurhistorie Duits/Nederlands

Br. Konrad, de bruine Gipfelstürmer

Als 10-jarig kind schreef ik mijn eerste brief aan Br. Konrad, de bruine Gipfelstürmer. het zou een langdurige correspondentie worden totdat hij in 1990 stierf. Zijn keurig handgeschreven brieven en ansichtkaarten heb ik bewaard om daar ooit iets mee te gaan doen. Nu de Kapucijnenorde lijkt uit te sterven, is het nu misschien wel het juiste tijdstip om te vertellen wie de bruine bergbeklimmer was.

Het zal je maar gebeuren!


Als 10-jarig meisje liep ik met mijn ouders in de bergen toen ik plotseling een vreemd heerschap voor mij zag lopen in bruine pij: een monnik. Ik weet niet meer precies hoe het zo gekomen is, maar uiteindelijk voerde ik vanaf die tijd tot aan zijn dood in 1990 een hechte correspondentie ... en met zijn zeer jonge begeleider. De broeder kwam uit Dornbirn in het Vorarlgebergte in Oostenrijk en tijdens bergvakanties deden we ons best om elkaar te ontmoeten.


De brieven en ansichtkaarten van de Kapucijnen-broeder waren in een prachtig zwierig handschrift geschreven. Heel vaak sloot hij de brief af met de groeten van de bruine Gipfelstürmer. De bergen vormden zijn Heimat en van de vele bijeenkomsten in de grote steden moest hij niet veel hebben. Het liefst trok hij zijn bergschoenen aan om met stok en in rustig tempo door de bergen te stiefelen. Overal waar hij kwam werd hij spontaan door mensen aangesproken, uitgenodigd voor een kop thee of soep in ruil voor zijn zegenwens. De bruine Gipfelstürmer heeft een diepe indruk op mij achtergelaten. De briefwisseling heb ik zorgvuldig in een map bewaard en altijd met het idee rondgelopen om daar ooit eens iets mee te gaan doen.


Br. Konrad O.M.Cap. leeft al jaren niet meer. Inmiddels is de Kapucijnenorde in heel Europa aan het uitsterven; hier in Nederland, maar ook in Oostenrijk. Toen ik in 2011 naar de voetsporen van Br. Konrad op zoek ging, vond ik in de kloostertuin zijn grafmonument; het klooster was door Poolse Franciscaanse broeders overgenomen. De overgebleven broeders waren naar andere kloosters vertrokken. In de bergen zie je vast geen bruine Gipfelstürmer meer rondlopen.


De Kapucijnenorde is aan het verdwijnen! Hoogtijd dus, om mijn idee in daden om te zetten.
Vanaf 2017 ben ik een onderzoek gestart met de vraag: waar zijn de Oostenrijkse Kapucijnen gebleven?